Warszawa. Przystanek busów jadących na lotnisko Modlin. Ja – w drodze na samolot do mojej ukochanej Grecji. Ona, dziewczyna z Ukrainy – do Wiednia. Szybko wywiązała się rozmowa o podróżach. Zapytała, co ciekawego można zobaczyć w Grecji. Dla mnie, po 8 latach mieszkania w tym niesamowitym kraju, to temat rzeka! W pewnym momencie zapytałam: „A co ty robisz w tym Wiedniu?”. – „Pracuję jako muzykoterapeutka” – odpowiedziała. Zrobiłam wielkie oczy i szeroko się uśmiechnęłam. „Ja też jestem po muzykoterapii!”. I tak złapałyśmy nić porozumienia! Młoda Ukrainka poleciła mi wody termalne w Wiedniu, umówiłyśmy się, że kiedyś popływamy w nich razem. Nagle ona uśmiecha się szeroko i mówi: „Wiesz co, kupiłam w Warszawie pierogi. Mam z mięsem, ruskie i z serem. Co lubisz?”. Prosta odpowiedź – ruskie! Ja uwielbiam pierogi! Do Thessalonik przyleciałam późno i bardzo głodna. Pierogi od cudownej Dziewczyny z Ukrainy, mieszkającej w Wiedniu zrobiły mi wieczór. Do dziś, gdy sięgam po ten polski przysmak, uśmiecham się na jej wspomnienie. Jeśli to czytasz, dziękuję Ci!